مقدمهء چاپ ششم از ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست شيفتگى به كمال ، و دورى از كاستىها ، و عبور از پيچ‌وخم نقص به عزم نزول در پهنهء فضيلت ، امرى نهادى در انسان است و هر فردى از نخستين روزهاى زندگى با حركات طبيعى و يا آگاهانه ، خواهان پرش به سوى كمال اعم از خيالى و واقعى است . مصلحان جهانى و در پيشاپيش آنان ، آموزگاران آسمانى ، با صحّه نهادن بر اين اصل كلّى و گسترده ، به معرفى اصول فضيلت پرداخته ، و با جداسازى كمال وهمى و پندارى ، از كمال واقعى ، دست‌يابى بشر را به فضايل و كمالات اخلاقى آسان ساخته‌اند . هر نوع حركتى از انسان و غير او ، هدفى را تعقيب مىكند ، هدفى متناسب ، تا نيرويى كه او را به حركت وامىدارد ، حتى برگردانيدن دانه‌هاى تسبيح كه براى گروهى امر عادى است ، خالى از غرض نيست ، غرض تحصيل